Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/24282 E. 2025/4182 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2793 E., 2022/3204 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2018/113 Esas, 2019/785 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/1955 Karar sayılı kararı ile " ... 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun öngördüğü cezanın alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden, sanığın istinabe suretiyle İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/08/2019 tarihinde 2019/240 talimat dosyası ile alınan ve hükümsüz sayılması gereken sorgusu ile yetinilerek, duruşmada hazır bulundurulması ve sorgusunun yapılması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/2. maddelerine aykırı davranılması, suç tarihinin 11/06/2016 olduğu, eylemin 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile ilgasından sonraki 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinde düzenlenen ve 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçu oluşturduğu, suç tarihinden önce 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yürürlüğü giren 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırı 5 yıl olduğu halde yazılı şekilde alt sınırın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, adli sicil kaydına göre Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2012 tarih 2012/327 esas 2012/634 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması" nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/500 Esas, 2021/1955 sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/513 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.