Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22354 E. 2026/3168 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/22354
- Karar No
- 2026/3168
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2815 E., 2022/3153 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın psikolojik rahatsızlıklarına ilişkin beyanları doğrultusunda adlî merciilerce eksik ve hatalı değerlendirmeler yapıldığına, gerekçeli kararda psikolojik rahatsızlığa ilişkin alınan raporla ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmadığına, eksik, hatalı, hukuka ve usullere aykırı yargılama yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verildiğine, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın psikolojik rahatsızlığı değerlendirilerek hakkında ceza verilmemesi ve güvenlik tedbirlerine başvurulması yönünde değerlendirme yapılması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise "suça konu telefonun sanık ... tarafından alındığı ve satıldığına, sanık ...'ın telefonun satış bedelinden 100 TL parayı sanık ...'e vermesine karşın sanık ...'in bu parayla kiraladığı araca yakıt aldığına ve kendisine bir çıkar sağlamadığına, suç işleme iradesinin bulunmadığına, sanığın suça iştirak etmediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksinin kabulü hâlinde ise sanığın aracına yakıt alması nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan değerlendirme yapılması gerektiğine, sanığın suça iştirak ettiğinin kabul edilmesi hâlinde sanığın eyleminin yardım eden olarak değerlendirilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, İlk derece mahkemesince sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İskenderun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/466 Esas, 2020/242 Karar sayılı ve 08.09.2020 tarihinde kesinleşen ilamın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin olduğu ve anılan Mahkemenin 30.12.2025 tarihli ek kararı ile sanık hakkında verilen kamu davasının ertelenmesine dair kararın itiraz süresinin hatalı gösterilmesi nedeniyle infazın durdurularak 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilâmın kanun yararına bozulması hâlinde sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahkûmiyetinin de bulunduğu gözetilerek, sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.