Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20453 E. 2025/542 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/20453
- Karar No
- 2025/542
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/518 E., 2022/524 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına dair karar yerinde gösterilen gerekçe yeterli görüldüğünden, Tebliğnamedeki 2. No.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; I. Sanık hakkında işlemiş olduğu iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak; Yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre 28.06.2014 tarihinden önce malın değerinin azlığı için 50,00 TL'nin üzerinin malın değerinin azlığı kapsamında kabul edilmediği, 28.06.2014 tarihinden sonra asgari ücretin %10'unun malın değerinin azlığı kapsamında kabul edildiği, somut olayda sanığın çalmaya teşebbüs ettiği suça konu eşyaların suç tarihindeki paranın satın alma gücü dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin takdiren uygulanmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay CGK’nin 2017/1043 E.-2018/577 K. ve 2018/202 E.-2019/506 K. sayılı kararlarında ifade ve kabul edilen ilkeler çerçevesinde, çalınan eşyalarının değeri tespit edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağı değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kararlar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.