Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19947 E. 2023/9245 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/288 E., 2021/232 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2023 tarihli ve 2023/57746 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli ve 2016/180 esas, 2016/246 sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli ve 2014/577 esas, 2014/817 sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/10/2018 tarihli ve 2014/577 esas, 2014/817 sayılı ek kararı ile uzlaştırma sebebiyle anılan Kanun'un 254/2. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiş olması karşısında, sanığın adli sicil kaydına göre ikinci kez mükerrirliğe esas başkaca bir ilamın bulunmadığı da dikkate alınarak, Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli ilamı nedeniyle sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilâmda da mükerrir olduğu gerekçesiyle cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; anılan ilâmdaki mahkûmiyetin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı ve 17.10.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlanarak düşmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı ve dolayısıyla sanığın cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. II. KARAR Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip istinaf edilmeksizin kesinleşen 10.03.2021 tarihli ve 2020/288 Esas, 2021/232 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine ilişkin "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gözetilerek" ve "2. Kez" ibarelerinin çıkarılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.