Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18027 E. 2026/10051 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1012 E., 2022/43 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık eylemine katılmadığı, yalnızca diğer sanık ...’ye yardım etmek amacıyla olay yerine gittiği, hakkında verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının yeterli ve kesin delile dayanmadığı, kamera görüntülerinin karanlık olması nedeniyle teşhisin net yapılamadığı, parmak izi ve benzeri maddi delillerin bulunmadığı, olayın gece işlendiğinin ve eşyaların değerinin tam olarak tespit edilmediği, sanığın suç işleme kastının ispatlanamadığı, mevcut şüphelerin sanık lehine değerlendirilmesi ve kararın bozulması gerektiği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanık beyanlarının çelişkili olmadığı, olay yerinde sanıkları teşhis edecek kamera kaydı, plaka tespiti, parmak izi veya kesin maddi delil bulunmadığı, tanıkların da sanıkları teşhis edemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiği, mahkumiyet kararının bozulması ve beraat kararı verilmesine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bozüyük 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.