Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4465 E. 2026/7808 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/947 E., 2023/968 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin, ''Hakkında gerekli araştırma yapılmadan karar verildiğine ve bu nedenle mağdur olduğuna'' sanık ...'ın temyiz isteminin, ''Olay tarihinde hiçbir şekilde ... ilçesine gitmediğine, bahse konu aracı çalmadığına, ... ilinde meydana gelen olay ile bu olayın ilişkilendirilmesi ile hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, diğer sanığın çarpık ve çelişkili anlatımlarda bulunduğuna ve beraatini talep ettiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Dosya içeriğindeki diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre 23.11.2010 kesinleşme tarihli Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/749 Esas ve 2010/544 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilâmının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Mahkemece 12.06.2014 kesinleşme tarihli Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/757 Esas, 2012/162 Karar sayılı ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 62. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak ''Sanık hakkında Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/749 Esas ve 2010/544 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca verilmiş 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/757 Esas, 2012/162 Karar sayılı ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 62. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine'' karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Siverek Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.