Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17527 E. 2025/2814 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/495 E., 2022/873 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma öncesi yapılan yargılamada sanık 4 yıl 2 ay hapis cezasının yanında 10.000,00 TL adlî para cezası ile de cezalandırılmış olmasına rağmen bozma sonrası kurulan hükümde kazanılmış hakkında konu adlî para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında bozma sonrası tayin olunan 5 yıl hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4 yıl 2ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken atıf maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin gösterilmesi ve sanığın neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 2.Davaya katılmak istemediğini beyan eden şikâyetçinin gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi, 3. 22.07.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 25.10.2014 olarak yazılması, 4.Gerekçeli karar başlığında suç adının hırsızlık yerine sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "Ancak sanık hakkında Mahkememizce verilen 27/10/2015 tarih ve 2015/222 Esas, 2015/842 Karar sayılı ilamın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu kararda sanık için sonuç olarak 4 YIL 2 AY HAPİS cezası verildiği, bu cezanın sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği, CMK'nın 307/5 maddesi gereğince verilecek cezanın önceki hükümle belirlenmiş cezayı geçemeyeceği anlaşıldığından sanığın neticeten 4 YIL 2 AY HAPİS CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA" cümlelerinin çıkarılması ve yerine "önceki hüküm sanık tarafından temyiz edilmiş olduğundan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına " ibaresinin eklenmesi, gerekçeli karar başlığındaki "Katılan" ifadesinin "Şikâyetçi" olarak, suç tarihinin "22.07.2014" olarak ve suç adının "Hırsızlık" olarak değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.