Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15569 E. 2024/21356 K.

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15569
Karar No
2024/21356
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/501 E., 2016/234 K. ŞİKAYETÇİ : ... SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade-bozma 1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, siyasi partiye ait binanın camlarını kırması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-f maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 16.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/15569, K. 2024/21356, T. 25.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-15569-e-2024-21356-k-f36ed9c75ca9