Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1455 E. 2025/14321 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2020/2572 E., 2020/3326 K. SUÇ: Hırsızlık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suç saatinin belli olmadığına, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin gerekçesinin belli olmadığına; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, hırsızlık suçunun unsurlarının oluşmadığına, değer tespitinin yapılmadığına, TCK'nın 142/1-e ve 168. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelik yapılan incelemede; Sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1-Şikâyetçinin aşamalarda alınan beyanlarında, akülerin araç dışında çember içinde, vidalı korumalığı kesilerek çalındığını, kilit sisteminden bahsetmediği olayda sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, 2- Sanık ...'nun adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 kesinleşme tarihli, 2011/87 Esas, 2006/864 Karar sayılı ilâmında üç ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrerliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.