Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13138 E. 2025/16253 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3102 E., 2022/744 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkında kamera kayıtları ve suça sürüklenen çocuk ... ile diğer sanık ... .'nın beyanları doğrultusunda isnat edilen eylemi gerçekleştirdiği kanaatine varılarak hüküm kurulduğuna ancak sanıkların aleyhteki beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğine, bu beyanların yan somut delillerle desteklendiği takdirde hüküm kurulurken yalnızca kendileri açısından dikkate alınabilecek bir delil olduğuna ve sanık hakkında her türlü şüpheden, uzak ve bir somut delil bulunmadığına; sanığın temyiz isteminin ise; hakkında herhangi bir tanık, parmak izi veya kamera kaydı bulunmamasına rağmen diğer sanıkların beyanları samimi bulunarak cezalandırılmasına karar verildiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğnameye'ye uygun olarak ONANMASINA, II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 6. maddelerine göre ayrı ayrı belirlenen 10 ay ve 5 ay hapis cezalarının, 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 43 ve 62. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına” karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.