Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12225 E. 2024/17188 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12225
Karar No
2024/17188
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2007/130 E., 2011/191 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme, onama Sanığın 20.01.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımlardan temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, aynı Kanun'un 42/1. maddesi gereği Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamından sanık hakkında yokluğunda verilen 28.07.2011 tarihli, 2007/130 Esas, 2011/191 Karar sayılı mahkeme ilâmının 01.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın cezaevi idaresi aracılığıyla 02.12.2011 tarihinde temyiz dilekçesi gönderdiği ancak başka hükümlülük sebebiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 407/1. maddesi gereğince kısıtlanan sanığa vasi tayin edilen ...e mahkeme gerekçeli kararının 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilerek tebligat şerh kısmına ise "Vasisi bulunduğunuz ..., mahkememizce hakkında verilen kararı temyiz etmiş ancak temyiz harcını yatırmamıştır. Bu nedenle sanık ...’in temyiz harcı olan 46,00 TL'yi mahkemeler veznesine yatırarak makbuzunu mahkememize 7 gün içinde ibraz etmeniz gerekecektir. Aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağınız ihtar olunur" şeklinde yazılmış olup, dosya kapsamında herhangi bir ödeme makbuzu görülmediğinden mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmediği gerekçesiyle 22.03.2012 tarihinde kesinleştirmelerinin yapıldığı sanığın 20.01.2023 tarihli dilekçesi üzerine, Mahkemenin 30.01.2023 tarihli Ek kararı ile “temyiz harcının ceza mahkemelerinde istenmediği, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken bu sebeple gönderilmediği anlaşıldığından, sanığın mahkememize sunmuş olduğu temyiz dilekçesine istinaden infazın durdurularak dosyanın Yargıtay'a temyiz incelemesi için gönderilmesine" karar verildiğinin anlaşılması karşısında; anılan sebeplerle sanığın eski hâle getirme isteminin kabulü ile sanık tarafından yapılmış olan temyiz istemlerinin de süresinde olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın, şikâyetçiye ait ikametin etrafı duvarla çevrili bahçesine gece vakti rızaya aykırı hırsızlık amacıyla girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 116/1-4. maddelerinde tanımlanan geceleyin konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca belirlenen 8 yıllık dava zamanaşımının, 28.07..2011 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/12225, K. 2024/17188, T. 20.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-12225-e-2024-17188-k-31355e157118