Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11707 E. 2024/18607 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/11707
Karar No
2024/18607
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/512 E., 2021/280 K. SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/31 Esas, 2014/170 Karar sayılı ilâmının suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu ve adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın kovuşturma aşamasında da tekrar ettiği soruşturma aşamasındaki şikâyet başvurusunda; konutuna eşkal bilgilerini verdiği iki kişinin girdiğine dair beyanı karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi, 2- Katılanın ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre suçun saat 04.40 sıralarında işlendiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 04.37 olduğu ve yaz saati uygulamasına göre gece vaktinin de saat 04.37'ye kadar devam ettiğinin anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/31 Esas, 2014/170 Karar sayılı ilâmının suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu, sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/11707, K. 2024/18607, T. 04.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-11707-e-2024-18607-k-a2723068b489