Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6184 E. 2025/10821 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6184
Karar No
2025/10821
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/378 E., 2019/2176 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 142/2-h, 143 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilerek, sanıklardan ... hakkında aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin istinaf talepleri üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak, aynı Kanun'un 142/2-h ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, bir an için sanığın iddia edildiği şekilde bir eylemde bulunduğu kabul edilse dahi sanığın asli fail olarak değil yardım eden sıfatıyla sorumlu olması gerektiğine, öncelikle sanığın beraatine olmadığı takdirde ise hakkında lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, eşi ile arasında ailevi problemler olup eşinin beyanına itibar edilemeyeceğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Foça Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/6184, K. 2025/10821, T. 03.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-6184-e-2025-10821-k-6e01260e76e1