Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/593 E. 2024/1456 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/665 E., 2019/1720 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak, sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine TEMYİZ EDENLER : Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 62 ve 58 maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1, 62, 58. maddelerince 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyiz kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık ... hakkında, dosyadaki mevcut suç tarihinde atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'in temyiz isteminin kamera görüntülerinde görünmediğine, eski sabıkasına dayanarak mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, sanık ...'un temyiz isteminin, atılı suçlardan hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; a) 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve sanıklara yüklenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının, hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla gerçekleştirildiği nazara alınarak; savunmanın bölünmezliği ilkesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafi atanması ve savunmalarının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanıkların savunma hakkının kısıtlanması, b) Hüküm tarihinde Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün açıklandığı 13.09.2019 tarihli duruşmada hazır edilmeyip yokluğunda mahkûmiyetine karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 196 ve 193. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.