Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4752 E. 2025/9285 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3545 E., 2020/237 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanığın 05.02.2020 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, temyiz isteminin şikâyetçi ...'e yönelik eylemi nedeniyle hükmedilen hapis cezasına ilişkin olduğu anlaşılmakla, anılan şikâyetçiye yönelik kurulan hükme hasren yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verildiği, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, şikâyetten vazgeçildiğine, şikâyetçinin herhangi bir zararının bulunmadığına, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, tayin edilen ceza miktarının fazla olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Diyarbakır İl Jandarma Komutanlığı Hizmet Muhafız Bölük Komutanlığı emrinde askerlik görevini ifa eden sanığın, suç tarihinde aynı yatakhanede birlikte kaldıkları asker arkadaşı olan şikâyetçinin duş almaya gittiği esnada yatağının üzerinde bulunan cep telefonunu çaldığı olayda; sanık hakkında daha lehe düzenleme içeren 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 132. maddesinin uygulanması gerekirken yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının bozma kararının içeriği doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.