Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4161 E. 2025/4793 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/168 E., 2019/2556 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen düşme kararlarının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 142/2-h maddesine göre cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık" suçunu oluşturduğu, bu suçun uzlaşma kapsamında olduğu ve taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması sebebiyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verildiği, o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince duruşma açılarak ilk derece mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43/1, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası verildiği anlaşılmakla, hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, suç kastının olmadığına, eylemin mala zarar verme suçuna uyduğuna ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen düşme kararlarının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.