Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14739 E. 2023/2301 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/14739
- Karar No
- 2023/2301
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/383 E., 2022/536 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.12.2009 tarihli ve 2009/52986 Soruşturma numaralı iddianame ile; "suç tarihinde sanık ve temyiz dışı sanık ...'ın mağdura ait olan aracın içerisine girerek, kontak kablolarını yakarak düz kontak yaptırmak suretiyle çalıştırmak istedikleri, araç çalışmayınca iterek olay yerinden uzaklaştıkları ve devriye görevini görmekte olan kolluk görevlilerince durumlarından şüphelenilmesi üzerine yakalandıkları" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1 maddesi delaletiyle 142/1-e, 151/1 ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2010 tarihli ve 2010/2 Esas, 2010/62 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35/1, 143/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 08.02.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2013 tarihli ve 2012/168 Esas, 2013/94 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35/1, 143/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.06.2020 tarihli ve 2020/242 Esas, 2020/6855 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün "sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, sanığın cezasının aynı Kanun'un 143/1. maddesiyle artırılması gerektiği, koşulları oluşmadığı halde, cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca indirim yapılması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/382 Esas, 2021/58 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; ancak aleyhe temyiz olmadığından sonuç olarak sanığın 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 6.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.03.2022 tarihli ve 2021/22944 Esas, 2022/3690 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan kurulan hükmün "bozma öncesi kurulan hükümde alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, bozma sonrası alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve bozma öncesi verilen cezanın infaz bakımında kazanılmış hak teşkil ettiğine uyulmadan, verilen cezanın da önceki ceza miktarına indirilmesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/383 Esas, 2022/536 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62. ve 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; ancak verilen cezanın infazının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; "aldığım cezayı temyiz ediyorum" şeklindedir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece sanığın olay günü gece vakti sayılan saat 05.00 sıralarında mağdura ait park halinde kapısı açık olarak bırakılan aracın yanına sanığın gelerek, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ... ile birlikte aracı düz kontak yapmak suretiyle çalıştırıp çaldıkları, daha sonra kolluk görevlileri tarafından başka bir sokakta araç içerisinde otururken görüldükleri ve aracı çaldıkları kabul edilmiştir. 2. Sanık ... aşamalardaki savunmasında, olay tarihinde alkollü olduğunu, suça konu aracı gezip bırakmak amacıyla aldıklarını ve cahillik ettiğini beyanla ikrâr içeren savunmada bulunmuştur. 3. Temyiz dışı sanık ... savunmasında, aracın kapısının açık olduğunu, yanında sanık ...'in de olduğunu, suça konu aracı gezip bırakacaklarını belirterek ikrarda bulunmuştur. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/383 Esas, 2022/536 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.