Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11056 E. 2023/6432 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11056
Karar No
2023/6432
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/100 E., 2016/1020 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; A) Sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h maddesinden kamu davası açıldığı; 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerinden uygulama yapıldığı, bu maddeler gereğince verilecek cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olduğunun anlaşılması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren sanığın istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, Mahkemesince sorgusu yapılmadan yakalandığı yer Şile Asliye Ceza Mahkemesinde 28.10.2014 tarihindeki sorgusu ve yine Şile Asliye Ceza Mahkemesinde 10.05.2016 tarihindeki ek savunması ile yetinilerek anılan suçlardan hükümler kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine aykırı davranılması, B) 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmedilen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 150/1-3. maddeleri uyarınca sanığa, 24.02.2016 tarihli 5. celsedeki ara karar ile atanan zorunlu müdafi ile birlikte savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde anılan suçlardan hükümler kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/11056, K. 2023/6432, T. 01.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-11056-e-2023-6432-k-6f1ded7a4590