Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14592 E. 2025/9957 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1801 E., 2021/1794 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret,onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 291/1. maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2019 tarihli ve 2019/112 Esas, 2019/208 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/1682 Esas, 2020/2042 Karar sayılı kararı ile ".Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02/06/2020 gün ve 2019/11312 esas, 2020/4582 karar sayılı ilamında belirtildiği gibi sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143/1. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden CMK'nın 188/1 maddesine aykırı olarak yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,," gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesince karar verilmesi hâlinde hükmün temyizinin mümkün olacağı ve bu şekilde tarafların kanun yoluna başvurma hakkının kısıtlanmayacağı gözetilerek; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/1682 Esas, 2020/2042 Karar sayılı kararı, bozma üzerine Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2021 tarihli ve 2020/699 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin,26.10.2021 tarihli ve 2021/1801 Esas, 2021/1794 Karar sayılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olarak verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak temyizen incelenen kararın ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/1801 Esas, 2021/1794 karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, gerektiğinde duruşma açılıp ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/1801 Esas, 2021/1794 karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.