Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14104 E. 2023/4026 K. – İş Yeri Dokunulm

... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/592 E., 2022/999 K. ... SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2014 tarihli ve 2014/11701 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçu ile birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/1158 Esas, 2016/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçunun yanında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2020/27067 Esas, 2022/5593 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 116/2.maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna uyduğu gözetilmeksizin sanık hakkında aynı Kanun'un 116/1.maddesi uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulması ve suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4.Bozma ilamına uyan Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/592 Esas, 2022/999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/2, 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. Maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. Maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi, suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Suç tarihinde şikâyetçiye ait iş yerine gelen sanık ... ile kimliği tespit edilemeyen 3.şahısların iş yerinin kapısındaki demirleri keserek içeriye girdikleri ve içeriden bilgisayar ile bir çok giyim eşyası alıp bir araca yükleyip götürdükleri, eşyaların araca yüklenmesi sırasında tanık H.'nin sanık ve diğer failleri gördüğü, sanığı fotoğrafından teşhis ettiği, sanığın, şikâyetçiye ait iş yerine gündüz şikâyetçinin rızası olmaksızın kapısındaki demirleri kesmek suretiyle girdiği, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/592 Esas, 2022/999 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.