Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13905 E. 2025/9567 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2863 E., 2021/1318 K.. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, CMK'nın 231. maddesinden uygulama yapılması gerektiğine, beraate karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/580 Esas, 2013/780 Karar sayılı kararına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca, tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, ancak bu karar yerine adli sicil kaydında yer alan Saray Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2016/270 Esas, 2017/184 Karar sayılı kararı ile verilen 18.07.2017 tarihinde kesinleşen kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 29. maddeleri uyarınca belirlenen erteli 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, "Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2013 tarihli ve 2013/580 Esas, 2013/780 Karar sayılı olan hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına" ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “Saray Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2017 tarihli ve 2016/270 Esas, 2017/184 Karar sayılı kararı ile verilen, 18.07.2017 tarihinde kesinleşen kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/1, 86/3-e, 29. maddeleri uyarınca belirlenen erteli 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi" suretiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şırnak Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.