Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12788 E. 2025/6706 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2021/1779 E., 2021/1585 K. SUÇ: Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/1779 Esas, 2021/1585 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2019 tarihli ve 2018/731 Esas, 2019/415 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2019/3697 Esas, 2020/1721 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ... ve ... hakkında geceleyin nitelikli hırsızlık suçundan uygulanması talep edilen TCK 142/2-g ve 143. maddelerinde öngörülen cezaların alt sınırı gözönüne alındığında CMK 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği hâlde zorunlu müdafii atanmadan yargılamaya devamla karar verilmek suretiyle CMK 188/1 ve 289/1-e maddesine muhalefet edilmesi, iddianamede sanıklar hakkında TCK 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması talep edildiği, sanıkların mağdurun ahırından olay gecesi önce 2 adet koyun çalıp olay yerinden ayrılıp koyunları sattıktan sonra aynı gece tekrar mağdura ait ahıra gelip önce 2 adet, sonra 3 adet toplamda 13 adet küçükbaş hayvan çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların eylemlerinin zincirleme şekilde hırsızlık suçunu oluşturduğu halde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek TCK 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamış olması, küçükbaş hayvanları satın alan 3. kişilerin zararlarının giderilip giderilmediği araştırılarak sonucuna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi, sanıklar tarafından mağdurun ahırından 13 adet küçükbaş hayvan çalınmış olması itibari ile çalınan hayvanların değerine göre 5237 sayılı TCK 3 ve 61. maddeleri gereği mahkeme tarafından temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm verilmesi gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2019/3697 Esas, 2020/1721 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/879 Esas, 2021/481 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.