Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12655 E. 2025/6674 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2244 E., 2021/290 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 29.01.2021 tarihli 2020/2244 E., 2021/290 K. Sayılı kararıyla hırsızlık suçu yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 15.02.2021 tarihli dilekçesi ile sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olduğu belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin, net, şüpheden uzak delil olmadığına, atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, inceleme konusu olan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk nedeniyle, sanık için atanan zorunlu müdafinin hazır bulunduğu oturumda sanığın sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeksizin, Karşıyaka 5 . Asliye Ceza Mahkemesindeki 30.01.2020 tarihli duruşmadaki müdafisiz olarak alınan sorgusu ile yetinilmesi ve ayrıca bahsi geçen müdafinin hazır bulunduğu oturumda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müdafinin, "yokluğunda karar verilmesi talepli" mazeret dilekçesine binaen yargılamaya devam edilip duruşma ertelenmeden veya başka bir müdafi de görevlendirilmeden yargılamaya devam edilip müdafinin yokluğunda karar verilmek suretiyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.