Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12682 E. 2025/6178 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1395 E. 2021/2427 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin ''etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına, uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2019/27 Esas ve 2019/73 Karar sayılı dosyasından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2019/1188 Esas ve 2020/126 Karar sayılı kararı ile ''Müştekinin hazırlık aşamasında polis merkezinde alınan beyanına göre; apartmana ait güvenlik kamera görüntülerini teslim ettiği, bu beyanında 03:27 sıralarında iki erkek şahsın apartman dış kapısını zorladığı ve sonrasında suça konu köpeği alarak gittiklerini belirtmesi ve sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği anlaşılmakla; olaya ilişkin görüntü kayıtları temin edilerek ve gerek görüldüğü takdirde sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının da getirttirilerek kamera görüntülerindeki şahıs ile aynı kişi olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi aracılığı ile karşılaştırma yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden ve etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması ' gerekçeleri ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarihli ve 2020/104 Esas ve 2021/ 35 Karar sayılı kararının 2. kez istinaf edilmesi üzerine bu kez İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.06.2021 tarihli ve 2021/1395 Esas, 2021/2427 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak verilen bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, bozma nedeni olarak gösterilen ve yukarıda sayılan hukuka aykırılığın bu bent kapsamına girmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.01.2020 tarih, 2019/1188 Esas, 2020/126 Karar sayılı bozma kararı ile bozma üzerine İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2021 tarih, 2020/104 Esas ve 2021/ 35 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.