Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12183 E. 2025/10399 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12183
Karar No
2025/10399
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1363 E., 2021/1513 K. SUÇLAR : Hırsızlık,mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin18.03.2019 tarih ve 2018/285 Esas, 2019/318 Karar sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/2342 Esas 2020/344 Karar sayılı ilamı ile, '' A-Hırsızlık suçuna konu markete ilişkin kamera saatinin güncel olup olmadığı dosya kapsamından anlaşılamadığından söz konusu kamera saatinin güncel olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, B- Sanık ...'a ait HTS kayıtlarının ilgili kurumdan getirtilip tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek;Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.02.2020 tarihli ve 2019/2342 Esas, 2020/344 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2021 tarih ve 2020/128 Esas, 2021/202 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2 maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/12183, K. 2025/10399, T. 29.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2022-12183-e-2025-10399-k-6e1246b34168