Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11659 E. 2025/7336 K. – Yakarak Mala

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2019/3830 E., 2021/45 K. SUÇ : Yakarak mala zarar verme HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/2-a, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 12.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin, bulunduğu 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, ... isimli şahsın olay yerine yakın yerde bulduğunu ileri sürdüğü pet şişenin, olay yerine ne kadar mesafede bulunduğunun tespit edilmediğine, kriminal rapora göre pet şişe üzerinde petrol türevi kalıntısına rastlanmadığının bildirildiğine, 06.11.2014 tarihli raporda, yapılan avuç içi sorgulamasının da sonuçsuz kaldığının bildirildiğine, soruşturma aşamasında düzenlenen yangın raporunda, yangına dışarıdan bir müdahalenin olmadığına, yangının aracın motor kısmının elektrik tesisatının şase yapması sonucunda başladığının belirtildiğine, 04.05.2020 tarihli ekspertiz raporunda pet şişe üzerinde geliştirilen bir adet vücut izinin sanığın sağ el serçe parmak izi ile aynı olduğunun ileri sürüldüğüne, 06.11.2014 tarihli rapor ile 04.05.2020 tarihli raporlar arasında çelişki bulunduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında yakarak mala zarar verme suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kumluca 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.