Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11442 E. 2025/11289 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2075 E., 2021/322 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 142/2-h, 143 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talepleri üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi eklenerek aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin suça konu kaynak makinasının konteynerdan alınmadığına ve TCK'nın 143. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu mahkûmiyetinin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine ilişkin olduğu ve mahkemesince uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yönelik talebin reddine dair verilen 29.12.2016 tarihli ek kararın gerekçesinin usûl ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; UYAP üzerinden yapılan incelemede tekerrüre esas alınan ilâmda iştirak halinde suç işleyen sanık....'in istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 29.12.2016 tarihli, 2016/348 Esas ve 2016/322 Karar sayılı ilâmında; inşaat alanından inşaat malzemelerinin çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının, aleyhe istinaf başvurusu olmadığından bozma sebebi yapılmadığı ve eylemin uzlaşma kapsamında bulunmadığının belirtilmesi karşısında; sanığın tekerrüre esas alınan ilâmına konu eyleminin TCK'nın 142/1-e kapsamında olduğu ve suçun uzlaşma kapsamında olmadığı anlaşılmakla, yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.