Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21511 E. 2023/8809 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/21511
- Karar No
- 2023/8809
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/56 E., 2019/10 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2013 tarihli ve 2013/4361 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü belirlenemeyen saat diliminde katılanın cüzdanından 500,00 TL nakit para ile kredi kartını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2014/1 Esas, 2015/10 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 12.02.2015 tarihinde kesinleşmiş, denetim süresi içerisinde ... bir kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/327 Esas, 2018/642 Karar sayılı kararı ile hükmün aynen açıklanmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak sanık aleyhine istinaf başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, katılanın kredi kartını alkol ve çerez almak üzere şifresini söyleyerek kendisinin verdiğine, biraz da para çekmelerini istediğine, ortamda parasını fazla harcayınca masrafları paylaşalım muhabbeti üzerine aralarında tartışma çıkınca suç isnadında bulunduğuna, parayı kendisinin çekmediğine, buna rağmen zararı karşıladığına, Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkilinin gerek savcılıkta gerekse mahkemede samimi şekilde beyanda bulunduğuna, katılanın sahibi olduğu kredi kartını bir şeyler alınması için sanık ...'e verdiğine, ancak ...'in almaması nedeniyle temyiz dışı ...'a verdiğine, parayı da ...'ın çektiğine ve birlikte alışveriş yapıp artan parayı katılana iade ettiklerini belirttiklerine, beyanları hükme esas alınan tüm tanıklar, katılanın olay gecesi çok sarhoş olduğunu belirttiklerine, hatta bu nedenle hastanelik olduğuna, olay gecesi de katılanın ... başına sarhoş şekilde dışarıya çıkıp, bir süre sonra ... içki ve sigaralarla geri geldiğine, bu süre içerisinde de katılanın suça konu parayı harcamış, birilerine ... ya da düşürmüş olabileceğine, katılanın cüzdanının üzerinden alındığına dair dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığına ve bu hususun şüpheli olduğuna, katılanın cüzdanından 500,00 TL para çalındığına dair katılan beyanı dışında delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sadece katılan beyanı esas alınarak verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'nin olayın şikayet konusu olmasından sonra alınan ilk ifadesinde, iddia edilen olayla hiç bir ilgisi yokmuş gibi ifade verdiği, bankaya ait güvenlik kamera görüntüleri ile ... durum anlaşılınca olayı kısmen anlattığı, çelişki nedeniyle sorulduğunda mantıklı bir cevap veremediği, sanık ...'ın ise kendisine ait eve sonradan geldiğini, bu sırada ikisi bayan olmak üzere evde 5 kişi olduğunu beyan etmesine karşın bağımsız ... tanığı olan A.O.K., G.C. ve A.A.'nın sanık ...'ı evde hiç görmediklerini, her iki sanığın da kredi kartını ve şifresini bizzat katılanın içki alınması için verdiğini ifade etmelerine karşın bağımsız tanıkların böyle bir olayı da görmediklerini, içki parasını erkeklerin aralarında para toplayarak tedarik ettiklerini, içki almak için ...'in dışarıya çıkıp geri geldiğini ifade ettikleri, yine sanıkların benzer beyanlarına göre 150-200 TL civarında bir para harcanarak içki alındığı halde çekilen paranın 1.500,00 TL olduğu, 150-200 TL'lik bir harcama yapacak olan bir kişinin bu miktarın yaklaşık 10 ... olan bir parayı çekerek üstünü ... sahibine vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, CD izleme ve CD'den teşhis tutanağı içeriğine göre bankamatikten sanık ... ...'in işlem yaptığı sırada sanık ...'nin bu şahsın arkasından gelerek kaldırımdaki ağacın arkasında bekleyerek kendisini gizleme çabası, katılan ve tanık beyanları nazara alınarak sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş, sanık ...'in, katılanın yakın akrabası ve arkadaşı olması sebebiyle katılanın kredi kartını kullandığı sıralarda daha önce yanında çok kez bulunduğu, bu nedenle kartın şifresini öğrendiği, olay günü ise sanık ...'in, almış olduğu alkolün etkisinde bulunan katılana fark ettirmeden içerisinde 500,00 TL para ve İş Bankası kredi kartı bulunan cüzdanını çaldığı ve daha sonra birlikte bulundukları ortamdan ayrılarak diğer sanık ... ... ile buluştuğu ve katılanın kredi kartını kullanarak bankamatikten para çektikleri kabul edilerek Yerel Mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiştir. ... Bankasının, 22.05.2013 tarih ve 2013/696 sayılı yazısı ve ekinde katılanın hesabından para çekme işlemlerine ait kamera görüntüleri, hesap ekstreleri mektubu, tanık beyanları dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunda bulunduğu, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılanın üzerinde bulunan ve içerisinde 500,00 TL para ile kredi kartı olan cüzdanını alması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-b maddesi kapsamında "elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle" hırsızlık suçu olarak değerlendirilmesi gerektiği, Mahkemenin aynı Kanun'un 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu kapsamındaki değerlendirmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirlenerek; İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın aynı Kanun’un 142/2-b maddesi kapsamında hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Sanık üzerine atılı suçlamayı inkâr etmiş ise de aşamalardaki beyanlarının çelişkili olması, katılana ait suça konu kredi kartı ile para çekildiği anı gösteren dosya kapsamında yer ... ATM kamera görüntülerine göre sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte hareket ettiği, tanık beyanları, İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçe ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin ... olduğu, suç unsurlarının bulunduğu anlaşıldığından sanığın mahkûmiyeti yönünde kurulan hükümde ve katılanın aşamalarda istikrarlı bir şekilde cüzdanının üzerinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b kapsamında olduğunun kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında aleyhe istinaf istemi bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince verilen 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olduğu, bu nedenle hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.01.2019 tarihli ve 2018/56 Esas, 2019/10 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği; “sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına” karar verilmek suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.