Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20028 E. 2024/21606 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/333 E., 2019/232 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hükümler tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiği, O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın istinaf talepleri üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararları kaldırılarak sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 62.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve temyiz istemlerinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, katılanın uğradığı zararın tazmin suretiyle giderildiğine, katılanın şikâyetinden vazgeçtiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık ...'ın temyiz isteminin ise şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; A- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının zorunlu müdafii eşliğinde alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.