Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17840 E. 2022/19527 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nın 163/3, 62 maddelerinden kurduğu sekiz kez 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine sanık hakkında duruşma açılıp anılan suçlardan ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu ve katılan vekilinin 03.02.2007, 01.08.2007, 01.10.2007, 03.12.2007, 26.08.2008, 18.10.2008, 18.12.2009 tarihli karşılıksız yararlanma suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümleri de temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de katılan vekilinin temyiz isteminin “ TCK’nın 168/5 maddesinin pişmanlık sonucu zararın tazminin sonucunda uygulanacağına; ancak olayda sanığın pişmanlığının bulunmaması nedeniyle TCK’nın 168/5 maddesinin uygulanamayacağına, TCK 168/5 maddesinin hukuk devletine güven ilkesini ihlal ettiğine, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; 1) Sanık hakkında 24.11.2010 tarihli karşılıksız yararlanma suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ceza verilmesine yer olmadığına dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, 2) Sanık hakkında 03.02.2007, 01.08.2007, 01.10.2007, 03.12.2007, 26.08.2008, 18.10.2008, 18.12.2009 tarihli karşılıksız yararlanma suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın 03.02.2007, 01.08.2007, 01.10.2007, 03.12.2007, 26.08.2008, 18.10.2008, 18.12.2009 tarihli eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 163/3 maddesinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının 03.02.2007, 01.08.2007, 01.10.2007, 03.12.2007, 26.08.2008, 18.10.2008, 18.12.2009 olan suçlar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE 23.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.