Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15642 E. 2023/8309 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/394 E., 2016/57 K. KATILANLAR : ..., ..., ... SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2009 tarihli ve 2008/119 Esas - 2009/210 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 86/2 ve 151/1. maddeleri uyarınca kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından hükümler kurulduğu, sanığın katılanlar ... ve ...'ya karşı işlediği mala zarar verme suçunun soruşturma ve kovuşturma tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle bu suç ile birlikte işlenen katılan ...'ya karşı hakaret suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı, ancak hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 253/3. fıkrasında yer ... “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alınması ile sanığın üzerine atılı hakaret suçunun da uzlaşma kapsamına girdiği; sanığın katılan ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan da usûlüne uygun uzlaşma teklifinin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla; anılan tüm suçlardan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.12.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.