Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12776 E. 2024/3538 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12776
Karar No
2024/3538
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın olay günü, önceden tanıdığı katılanın bulunduğu berber dükkânına geldiği, müzik indirmek için katılanın cep telefonunu istediği, sanığın ısrarı üzerine katılanın cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın bakkala gidip geleceğini söyleyerek dışarı çıktığı ve geri gelmediği olayda, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmasına da itibar edilerek aynı Kanun'un 144/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, Kabule göre; 2- Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Etkinlik pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarılmış olması sebebiyle, CMK'nın 253/2. fıkrası gereğince TCK'nın 144/1-b maddesinin de uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûllere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanığın hukukî durumunun yerinden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12776, K. 2024/3538, T. 04.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12776-e-2024-3538-k-5d30377bd55b