Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12534 E. 2024/3928 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12534
Karar No
2024/3928
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/359 E., 2016/524 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın şikâyetçiye ait elektrikli bisikleti, şikâyetçinin ikametinin bulunduğu site içerisinde park hâlindeyken çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkûmiyeti yerine adlî kaydında yer alan Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2010/522 Esas, 2011/662 Karar sayılı 08.03.2013 tarihinde infaz edilen kararı ile TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2011 tarihli ve 2010/522 Esas, 2011/662 Karar sayılı 08.03.2013 tarihinde infaz edilen kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12534, K. 2024/3928, T. 07.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12534-e-2024-3928-k-56c4020adcc5