Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12521 E. 2024/4810 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/696 E., 2016/495 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2013 tarihli ve 2013/1975 Esas No.lu iddianamesiyle sanığın, şikâyetçinin sokak üzerine park ettiği aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2013/696 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1 maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl 6 ay hapis cezası ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, verilen cezanın yasalara ve usule aykırı olduğuna, lehine olan maddelerin uygulanmadığına, dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY ve OLGULAR 1. Sanığın, şikâyetçinin ikâmetinin önüne yol üzerine park ettiği aracına sol ön kapısının üstünü çekerek girdikleri, aracın direksiyon kutusu kapağını ve benzin deposu kapağını kırdıkları, aracın kablolarını kullanarak düz kontak yaparak aracı çaldıkları, başka araçtan çaldıkları plakayı taktıkları, İzmir iline gittikleri, suça sürüklenen çocukların ve sanığın yapılan takip üzerine yakalandıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 3. 22.01.2013 tarihli olay, yakalama muhafaza altına alma ve üst arama tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip, tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçunun oluşacağı ancak olayda çalınan araca zarar verilerek aracın çalınmasıyla mala zarar verme suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR A. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2013/696 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan HükümYönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2013/696 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin yerinde görüldüğünden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.