Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12049 E. 2025/894 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/12049
Karar No
2025/894
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/24 E., 2015/162 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama, bozma I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâli suçları ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısının dilekçeleri üzerine itiraz mercii olan Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2016 tarihli, 2016/85 Değişik İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE, II -Sanık ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında, konut dokunulmazlığını ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143, 168/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 1 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III-Sanık Eyyüp Avci hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar ve suça sürüklenen çocukların ortak bir suç işleme kararı kapsamında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısnın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/12049, K. 2025/894, T. 21.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-12049-e-2025-894-k-368128835c31