Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/1873 E. 2019/12757 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2019/1873
Karar No
2019/12757
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2013 tarih ve 2013/65 Esas 2013/614 Karar sayılı, 19/11/2013 tarihinde kesinleşen ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın yasal temsicisinin (vasi) temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "sanığın adli sicil kaydına esas alınan İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/2013 tarih ve 2013/65 Esas 2013/614 Karar sayılı ilamında 5237 saylı TCK'nın 116/1. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle hükmolunan 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/1873, K. 2019/12757, T. 11.07.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2019-1873-e-2019-12757-k-36c474e58617