Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2026/233 E. 2026/3222 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/233
- Karar No
- 2026/3222
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlunun diğer şikayet ve itiraz nedenlerinin yanı sıra borca itirazı üzerine İlk Derece Mahkemesince; borca itirazın reddi ile asıl alacağın %20'si oranında tazminatın borçludan alınmasına karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Somut olayda, 80.000,00 USD asıl alacak ve ferileri olmak üzere toplam 96.684,37 USD alacağın tahsili için takip başlatıldığı görülmüştür. Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK'nın 169/a-6. maddesi gereğince; itirazın reddi halinde borçlu, ancak takip muvakkaten durdurulmuş ise, diğer tarafın isteği üzerine, takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilebilir. İcra mahkemesince, icra inkar tazminatına yabancı para alacağının takip tarihindeki kur üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup re'sen gözetilir. İcra mahkemesince borçlunun tazminatla sorumlu tutulması doğru ise de; icra inkar tazminatına yabancı para alacağının takip tarihindeki Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığı belirlenerek hükmedilmesi gerekirken yabancı para (USD) esas alınmak suretiyle tazminata karar verilmesi isabetsiz olup; hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 16.10.2025 tarih ve 2025/476 E.-2025/1004 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddeleri uyarınca re'sen (KALDIRILMASINA), Van İcra Hukuk Mahkemesinin 26.03.2025 tarih ve 2024/610 E.-2025/180 K. sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin iki numaralı bendinde yer alan; “ takibe konu
asıl alacağın %20’si oranında” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine; “80.000,00 USD asıl alacağın takip tarihindeki (11.12.2024) Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının efektif satış kuru (taleple bağlı kalınarak-1 USD = 34,8947 TL) üzerinden belirlenen 2.791.576 Türk Lirası’nın %20'si oranında hesaplanan 558.315 TL icra inkar tazminatına” ibaresinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.