Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2026/1286 E. 2026/4712 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1286
Karar No
2026/4712
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/264 E., 2025/389 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine verilen hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62. ve 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf taleplerinin kabulü ile taraf teşkili sağlanmadan duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişiler haberdar edilmeden, bu kişilerin yokluğunda duruşma yapılması sebebiyle hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiş, bozma ilâmına uyan mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizin 21.05.2025 tarihli kararıyla, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, sanığın hatır taşımacılığı yaptığına, sanığın beraatine hükmedilmesi talebine ve diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 01.40 sıralarında sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, 12 metre genişliğinde, 3 şeritli, virajlı ve eğimli, 70 km/s hız limiti bulunan, asfalt kaplama, ıslak zeminli yolda, gece vakti, karlı havada, olay mahalli viraja hızlı girmesi neticesinde yolun sağında bulunan su kanalı içerisine girip aracının ön kısmı ile çarpması neticesinde, aracında bulunan ...'un öldüğü, katılan ... ve ...'in ise nitelikli şekilde yaralandığı olayda, tam kusurlu sanık hakkında, kazadan yaklaşık yarım saat sonra yapılan kan testinde 0.84 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi sebebiyle bilinçli taksir hükümleri uygulanarak, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi, 20.12.2018 tarihli kararıyla, taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulması sebebiyle hükmün bozulmasına karar vermiştir.

3. Bozma ilamı üzerine İlk Derece Mahkemesi, kabul ve uygulamasında değişikliğe gitmeksizin, tam kusurlu sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı vermiştir.

4. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.05.2025 tarihli kararı ile "... Kurumunun ...dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarının güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bu miktar ve üzeri alkol için bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kazadan yaklaşık yarım saat sonra yapılan kan testinde 84 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, alkol miktarının saatte 15 promil düştüğü bilinmekle, belirtilen sürede düşen miktar eklendiği takdirde de sanığın alkol düzeyinin 100 promil altında kaldığı, bu itibarla alkol miktarı bakımından sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı, ayrıca Dairemizin yerleşik kararlarında hız limitinin aşılmasıyla ilgili olarak bilinçli taksirin varlığının kabul edilebilmesi için kaza sırasında mahal koşullarının gerektirdiği hız sınırının iki katının aşılmasının gerektiği, somut olayda bu yönde bir durumun söz konusu olmadığı anlaşılmakla, sanığın eyleminde bilinçli taksirin yasal koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3 maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6.İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı kabul edilerek, tam kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. fıkrası uyarınca Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2026/1286, K. 2026/4712, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2026-1286-e-2026-4712-k-a2bc33b45084