Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/980 E. 2026/4280 K. – Taksirle Yaralama

Konu: Taksirle Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/980
Karar No
2026/4280
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/898 E., 2024/1455 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 5271 sayılı CMK'nın 251/3, 52/2, 52/4 ve 53/6. maddeleri gereğince doğrudan verilen 3.360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının birbirini izleyen aylık taksitler halinde 10 eşit taksitte tahsiline, cezanın tümüyle infazından itibaren başlamak üzere 3 ay süre ile ... numaralı (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği, sanık müdafii tarafından basit yargılama usulüne itiraz edilmesi üzerine İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2022 tarihli kararıyla genel hükümlere göre yapılan yargılamada sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2, 52/4 ve 53/6. maddeleri gereğince doğrudan verilen 4.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının birbirini izleyen aylık taksitler halinde 10 eşit taksitte tahsiline, cezanın tümüyle infazından itibaren başlamak üzere 3 ay süre ile ... numaralı (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği, verilen kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurularının esastan reddi kararı verildiği, verilen karara karşı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı CMK'nın 308/A. maddesi gereği itiraz etmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.02.2024 tarihli ek kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve dosyanın gönderildiği Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 22.03.2024 tarihli kararıyla Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince 03.04.2024 tarihli ek kararla itirazın kabulü ile Dairelerinin 18.01.2024 tarihli ve 2023/190 Esas, 2024/70 Karar ile verilen esastan red kararına ilişkin hükmün kaldırılarak dosyanın yeni esasa kaydedildiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.07.2023 tarihli kararla sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-e, 62/1, 52/2, 52/4, 53/6 ve 63. maddeleri gereğince doğrudan verilen 16.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adlî para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitle taksiline, cezanın tümüyle infazından itibaren başlamak üzere 6 ay süre ile ... numaralı (E) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; katılanın hız tespitinin yapılmadığına, sanığın eyleminin bilinçli taksir halini oluşturmadığına ve uzlaşma işleminin usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle verilen kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.09.2021 tarihinde saat 15:10 sıralarında, gündüz vakti, açık havada, asfalt, zemini kuru, iki şeritli, orta ayırıcı ile bölünmüş, emniyet şeridi, yol şerit çizgisi ve trafik işaretleri bulunan, meskun hala dışı azami hız sınırı 50 km/s olan, üç yönlü (T) şeklinde trafik işaretleri ile yönetilen kavşakta, sanık ...'ın, sevk ve idaresindeki otomobil ile sola dönülmez trafik levhasına rağmen sola manevra ile dönüş yaptığı esnada, kendisine yeşil ışık yanan katılan ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletle kavşak içeresinde çarpışması sonucunda meydana gelen trafik kazasında, katılan ...'ın yaşamını tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit raporu ile 02.06.2021 tarihli adli trafik bilirkişisinin raporuna göre sanığın 2918 sayılı KTK'nın 47/1-c. maddesindeki ''Trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretleme ile belirtilen veya gösterilen hususlara, uymak zorundadırlar.'' kuralını ihlal ettiğinden tam ve asli kusurlu olduğu; katılan ...'ın ise seyir halinde iken kendi istikametine yeşil ışık yandığı için kavşaktaki geçişini tamamlamak üzere olduğu anda karşı istikametten gelerek dönüş yapan otomobilden kaçma ihtimali veya ani bir fren yapma olasılığı bulunmadığından kazanın meydana gelmesinde atfı kabil kusurunun bulunmadığı tespit edilerek, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda tam ve asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve kusur izafesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak sanığın sola dönülmez trafik levhasına rağmen sola manevra ile dönüş yapmak suretiyle kazaya sebebiyet verdiği olayda, bilinçli taksir ile hareket ettiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak yeniden yapılan yargılama sonunda sanık hakkında bilinçli taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde sanığın taksitlerden birisini zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğine dair ihtar yapılması gerekirken, ''...taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsil edileceğinin ve 5275 sayılı yasaya göre infaz edileceğinin sanığa ihtarına...'' karar verilmek suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, 2.2918 sayılı KTK'nın "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca sanığın yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı göz önüne alındığında ... numaralı (B) sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi yerine, ... numaralı (E) sınıfı sürücü belgesinin alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği, hükmün (6) numaralı bölümündeki ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsil edileceğinin ve 5275 sayılı yasaya göre infaz edileceğinin sanığa ihtarına'' ibareleri çıkarılarak yerine ''taksitlerden birisini zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen âdli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına'' ibarelerinin eklenmesi ve hükmün (9) numaralı bölümündeki ''... belge numaralı, E sınıfı sürücü belgesinin'' ibareleri çıkarılarak yerine ''91583 ehliyet no'lu, (B) sınıfı sürücü belgesinin'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/980, K. 2026/4280, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-980-e-2026-4280-k-f4d1cfdcf38a