Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/804 E. 2026/4764 K. – Taksirle Yaralama

Konu: Taksirle Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/804
Karar No
2026/4764
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/632 E., 2024/1163 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruların kabulü ile kararın kaldırılarak, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin, katılan ... vekili, katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerine yer verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığına, 5237 sayılı TCK'nın 22/3 ve 53/6. maddelerine yer verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki kamyonla, gündüz vakti, meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama il yolunun sağ kısmında bulunan benzin istasyonundan çıkarak ışık kontrollü dört yönlü kavşakta sol şeritten sola doğru ''U'' dönüşü yaptığı sırada, aracının sol yan kısımlarına, arkadan gelen ve düz seyreden sürücü ...'in idaresindeki otomobilin ön kısmıyla çarpmasıyla, bir kişinin vücudunda dördüncü dereceden kırık oluşacak şekilde, dört kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, ana yolda seyreden sürücüye geçiş önceliği tanımayarak, asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak ''U dönüşü yasaktır'' levhası bulunan yolda, bu levhaya aykırı şekilde sola doğru ''U'' dönüşü yaptığı sırada, sol şeritte düz seyreden sürücü ... idaresindeki otomobilin geçiş istikametini kapatarak kazaya sebebiyet verdiği olayda, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi hükümlerine yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/804, K. 2026/4764, T. 07.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-804-e-2026-4764-k-9ba1eaaa895a