Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/4477 E. 2026/4596 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/125 E., 2023/358 K. SUÇ : Sahte belge düzenleme KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2018/125 Esas, 2023/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . Maddeleri uyarınca 2 yıl 13... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün temyiz edilmeksizin 21.12.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 94660652-105-27-12854-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve KYB-2025/14232 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM A. Kanun Yararına Bozma İstemi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve KYB-2025/14232 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine dair Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2014 tarihli ve 2013/510 esas, 2014/98 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27/03/2018 tarihli ve 2016/2841 esas, 2018/2661 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 213 sayılı Kanun’un 359-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2023 tarihli ve 2018/125 esas, 2023/358 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın 2010-2011-2012 vergi takvim yılları içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği olayda, sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 28/11/2013 tarihinden hüküm tarihi olan 19/09/2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında üzerine yüklenen suç yönünden kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır."

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/b. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın savunmasının alındığı 28.11.2013 tarihinden, kanun yararına bozma konusu yapılan 19.09.2023 tarihli mahkûmiyet hükmüne kadar olağan zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2018/125 Esas, 2023/358 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d. maddesi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.05.2026 tarihinde karar verildi.