Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/778 E. 2024/2611 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 28.03.2018 EK KARAR TARİHİ : 27.03.2019 SAYISI : 2018/1 Esas, 2018/316 Karar SUÇ : Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Görele Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli, 2018/1 Esas, 2018/316 sayılı hükmü ile temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 27.03.2019 tarihli ek kararın, sanık tarafından temyiz edildiği, Anayasa'nın 40. maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232. maddesinin altıncı fıkrası ve 34. maddesinin ikinci fıkrası ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ... ...'in SEGBİS aracılığıyla yüzüne karşı kurulan asıl hükümde, adı geçenin ceza infaz kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunması sebebiyle temyiz dilekçesinin cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi karşısında, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen 27.03.2019 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle ve aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanun'un 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4 fıkrası uyarınca en fazla yarısına kadar uzayacağından, suç tarihi olan 11.07.2010 - 30.08.2010 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 66/2. maddesinin (e) bendi ve 67/4. maddesinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleştiği, dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE; Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.