Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2429 E. 2026/3934 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2429
- Karar No
- 2026/3934
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1553 E., 2024/141 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun 74/1, TCK'nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, diğer sanıkların yevmiyeli işe gittiklerini beyan etmeleri üzerine onları bıraktığını, sanıkların eylemlerine katılmadığını, tanık beyanı dikkate alındığında kendisinin kazı yapan şahıslardan olmadığının sabit olduğuna, kendisini cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilemediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; sanık ...'in diğer sanıkların fiillerine iştirak ettiği, zira ilk ifadelerden itibaren tüm sanıklar ...'in sanıkları olay yerine getirdiğini, olay sırasında sanıklarla mesaj yoluyla irtibatta olduğu, mesaj içeriklerine göre de, sanıkları yönlendirdiği, su gibi ihtiyaçları getirdiği, gözcülük yaparak destek olduğu, bu durumda sanık ... ... diğer sanıklarla işbirliği ve iş bölümü içerisinde müsnet suçu işlediği sabit olup, bu sebeple ilk derece mahkemesince beraat kararı verilen ...'in suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiş, diğer taraftan olay yeri hakkında getirtilen evraklar ve yaptırılan bilirkişi incelemesine göre olay yerinin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı vasfında olduğu tespit edilmiş olduğundan ilk derece mahkemesinin gerekçesinin aksine bu sanık hakkında davaya konu yerin Kanun'a göre korunması gerekli kültür varlığı olması sebebiyle 2863 Sayılı Kanun 74/1. madde ikinci cümlenin uygulanmasına yer olmadığı sonucuna varılmış, neticede, olay tarihinde sanıkların irade ve işbirliği içerisinde ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları, sözkonusu alanın suç tarihi itibarı ile korunması gerekli alan olduğu anlaşılmış olmakla sübut noktasında tereddüt bulunmadığı vicdani kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.