Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/4383 E. 2026/3933 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3799 E., 2024/1150 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine, 22.05.2024 tarihli ek karara sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 65/1, TCK'nın 43, 62, 52 maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 2.490,00 tl adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar müdafiinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; sanık ... yönünden 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... yönünden 5271 sayılı CMK'nın 303/1-a maddesi uyarınca "olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate karar verilebilecek hal" niteliğinde olduğu ve CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebileceği anlaşıldığından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karar verilmiş, sanık müdafiinin sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 22.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin reddi ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; yapıların ruhsat gerektirmeyen yapı olduğuna, tebliğ ve ilan şartının yerine getirilmediğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünce Marmaris ilçesi ... Mahallesi 1 50... parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde üç adet tek katlı yapı, taş ve ahşap yürüyüş yolları yapıldığının tespit edildiği ve sanıklar hakkında kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre üç adet tek katlı yapı ve yürüyüş yollarının 20 17... yılları arasında yapıldığının, bina niteliğine haiz olduğunun, inşai ve fiziki müdahale kapsamında olduğunun, çevreye geri dönüşümsüz zarar verildiğinin, kıyı kenar çizgisinden itibaren ilk 50 metre içerisinde kaldığının belirlendiği ayrıca önceki yapı tatil zaptından farklı olarak tek katlı wc yapısının yapıldığının belirlendiği, sanıkların bu eylemi için ayrıca suç duyurusunda bulunulduğu, açılan kamu davasının birleştirilmesine karar verildiği, sanıkların koruma kurulunun kararının ilanından sonra yapıları yaptıkları ve inşai faaliyette bulundukları, bu kapsamda savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, eylemin birden fazla suça vücut verdiği ancak en ağır cezayı gerektiren suçtan fikri içtima hükümleri gereği cezalandırılması gerektiği, yapı kayıt belgesi almasının bu kapsamda yargılamayı etkilemeyeceği anlaşılmakla sanıkların 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanıklar müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde; taşınmazın maliki ...'in 19.02.2020 tarihinde kollukta alınan ifadesinde taşınmazda bulunan yapıları oğlu ...'in 2017 yılının Kasım aylarında yapmaya başladığını, hatırladığı kadarıyla 2018 yılının ilk aylarında yapmış olduğu tek katlı yapıları tamamen bitirdiğini beyan ettiği, bu beyan üzerine sanık ...'in ilk kez 06.03.2020 tarihinde kollukta alınan ifadesinde taşınmazın annesi ...'e ait olduğunu, bahse konu taşınmazdaki 3 adet tek katlı yapı ve taş, ahşap yürüyüş yollarını kendisinin yaptırdığını, 2 adet tek katlı yapının yapı kayıt belgesi olduğunu beyan ederek 04.01.2019 tarihli yapı kayıt belgesini ibraz ettiği, bu beyanlar üzerine Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... hakkında kamu davası açıldığı, ... Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü'nün yazısı üzerine ... görevlilerince 18.07.2019 tarihinde dava konusu taşınmazda yapılan kontrol üzerine bu kez sanık ... hakkında 2 ayrı yapı tatil zaptı düzenlendiği, sanık ...'in aşamalardaki tüm ifadelerinde dava konusu yapıları kendisinin yapmadığını, eşi ...'in yaptığını, yapı tatil zaptının tutulduğu tarihte eşinin bulunmaması nedeniyle tutanakların kendisi hakkında tutulduğunu beyan ettiği, belediye görevlilerince tutulan yapı tatil zabıtlarından haberi olmayan taşınmazın sahibi ...'in kollukta alınan ifadesinde dava konusu yapıları oğlu ...'in yaptığını beyan etmesi üzerine ...'in de bu yapıları kendisinin yaptığını kabul ettiği, bunun üzerine ... hakkında 05.11.2020 tarihli ve 2020/1762 Esas sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı, ...'in aşamalardaki tüm ifadelerinde dava konusu yapıları kendisinin yaptırdığını kabul ettiği, belediye görevlilerince yapı tatil zabıtlarının ... hakkında tutulmasının somut bir tespite dayanmadığı, taşınmazın sahibi ... ile yapıları kendisinin yaptığını kabul eden sanık ...'ın eşi ...'in beyanları ile sanık savunmaları birlikte değerlendirildiğinde sanığın dava konusu yapıları eşi ... ile birlikte yaptırdığına dair savunmasının aksini gösterir mahkumiyete yeterli somut ve kesin delil bulunmadığı, buna göre isnat olunan suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.05.2024 tarihli ve 2023/3799 Esas, 2024/1150 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR 1.Sanık ... müdafiinin 22.05.20 24... /3799 Esas, 2024/1150 Karar sayılı ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.05.20 24... /3799 Esas, 2024/1150 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2. Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.