Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1273 E. 2025/6769 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/971 Esas 2023/943 Karar SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili, müşteki vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 65/1, TCK'hın 62, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis 5000 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz nedenleri; inşaata konu alanın sit alanı olduğunu bilmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen cezanın orantısız olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

C. Müşteki vekilinin temyiz nedenleri; karar verilmesine yer olmadığına dair kararın hukuka uygun olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile dava konusu taşınmazın I. Derece doğal sit alanında kaldığı, fen bilirkişi raporlarında dava konusu ..................Mahallesi 167 Ada 156 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgeye ait ulaşılabilen 08.2018 tarihli görüntüde binanın olmadığı, 08.2019 tarihli uydu görüntüsünde dava konusu taşınmazın mevcut olduğu, suça konu yapının bina vasfında olduğu ve alanda sabit bir binanın bulunduğu, inşai ve fiziki müdahalede bulunulduğu, yüzey/zemin düzenlemesi yapıldığı ve atık su için betonarme malzemelerin zemin kazılarak yerleştirildiği dikkate alındığında alana fiziki müdahalede bulunularak tabiat varlığı üzerinde tahribat oluştuğunun bildirildiği, ...'nün 17.04.2020 tarihli cevabi yazısında dava konusu taşınmazın Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 17.06.2010 tarihli ve 4177 sayılı kararı ile...Özel Çevre Koruma Bölgesi ve I. Derece Doğal sit sınırları içerisinde kaldığı ve Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 17.06.2010 tarih ve 4177 karar sayılı kararının mahallinde 10.07.2010-09.08.2010 tarihleri arasında 30 gün süreyle ilan edildiğinin bildirildiği, sanık ...'nun ilan edilmiş... Özel Çevre Koruma Bölgesi ve I. Derece Doğal sit sınırları içerisinde kalan ...Mahallesi 167 Ada 156 parsel sayılı taşınmaz üzerinde betonarme şekilde bir katlı havuzlu bina yaparak inşai ve fiziki müdahalede bulunmak ve sit alanına zarar vermek suretiyle üzerine atılı 2863 sayılı Yasaya Muhalefet suçunu işlediği sabit olup eylemine uyan 2863 Sayılı TCK'nın 65/1. maddesi uyarınca alt sınırdan cezalandırılmasına dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; sanığın Kaş Belediyesi sınırları içerisinde I. derecede doğal SİT alanında 167 ada, 156 parsel numaralı taşınmazında ruhsatsız olarak suça konu inşaatı yaparak bilirkişi raporunda da bildirildiği üzere doğal sit alanına fiziki ve inşai niteliğinde tecavüzde bulunulduğu sabit olmakla, sanığın yaptığı inşaatın niteliği, büyüklüğü, inşaatın belediyece mühürlenmesine rağmen inşaata devam etmesi, suç kastının yoğunluğu nazara alınarak sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılması suretiyle sanığın eylemine uyan 2863 sayılı yasanın 65/1. maddesi gereğince takdiren alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Müşteki vekilinin imar kirliliğine neden olma suçu yönünden verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Karar verilmesine yer olmadığına (hüküm kurulmasına yer olmadığına) ilişkin kararın CMK'nın 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2025 tarihinde karar verildi.