Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6467 E. 2026/5649 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1458 E., 2023/1587 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine ilişkin hükme yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri; beraat kararının yasaya ve dosya kapsamına aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., .. .. ve ... vekilinin temyiz sebepleri; beraat eden sanığın olası kasttan sorumlu olması gerektiğine, sanık ...'in kolluk ve savcılık ifadelerinde yola düşen tomrukları gördüğünü hatta bir kaçını kenara çektiğini beyan ettiği dikkate alındığında beraat kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 04.01.2023 tarihinde saat 06.40 sıralarında alacakaranlıkta sürücü ..., sevk ve idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri dışında, 12 metre genişliğinde, üç şeritli, bölünmüş,aydınlatma olmayan, 130 km/s hız limiti olan otoyolda seyir halinde iken yol içerisinde bulunan büyük boyuttaki ağaç fidanlarına (budak köklere) çarpması akabinde direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun soluna doğru savrularak orta refüjü aşıp karşı yön bölümüne geçtiği esnada kamyonun ön kısımlarıyla, karşı istikametten kendi seyir bölümünü takiben seyretmekte olan sürücü ... yönetimindeki otomobilin ön kısımlarıyla çarpışması neticesi kamyon sürücüsü ...'ın ve otomobil sürücüsü ...'ın öldüğü olayda;

04.01.2023 tarihinde .. ..'den .. ..'e portakal ve limon ağaçlarını taşımak için temyiz dışı sanık ...'ın .. plakalı kamyon ve sanık ...'ın .. plakalı kamyon ile yola çıktıkları, PTS kamera incelemesinde de sanıkların olay saatinde kaza yeri olan .. .. ilçesi .. Mahallesi .. .. mevkiine geçtiklerinin tespit edildiği, kaza yerinin 100 metre doğusunda yolun ortasında 3 adet tomruk, kaza yerine yakın orta refüj içerisinde de 2 adet tomruk olduğunun tespit edildiği, tomrukların teslim edildiği tanık ...'un temyiz dışı sanık ...'ın aracından 5 adet tomruğun eksik olduğunu beyan ettiği, sanık ...'ın, temyiz dışı sanık ... önde giderken arkasından yola düşmüş 3 adet tomruk gördüğünü ve bunları kenara çektiğini beyan ettiği bu suretle temyiz dışı sanık ...'ın kamyonundan beş adet ağaç fidanını yolun içerisine düşürerek yol üzerinde emniyeti sağlamadan yoluna devam ettiği, aynı istikamette seyir halinde bulunan sürücü ...'ın idaresindeki .. plakalı kamyonu ile seyir halinde iken aydınlatmanın yeterli olmadığı yerde bu ağaç tomruklarını görmeden kamyonun altına alarak çarptığı, direksiyon hakimiyetini kaybettiği orta refüjü aşarak demir bariyerlere çarptığı, karşı yönde seyir halinde bulunan .. ilinden .. ilçesine doğru seyir halinde bulunan sürücü .. .. ..'nın idaresindeki .. plakalı araçla çarpıştığı, gerçekleşen kaza neticesinde her iki sürücünün olay yerinde öldükleri, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 27.02.2023 tarihli raporunda ölenlere kusur atfedilemeyeceği, yola tomruk düşüren sürücünün ise asli kusurlu olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın aracından yola düşen tomruk tespiti yapılamadığı, sanık ... ile tanık ...'un beyanları ve PTS kayıtları gözetilerek yola düşen 5 adet tomruğun temyiz dışı sanık ...'ın aracından düştüğünün kabulü ile sanık ...'ın savunmasının aksini ispat eder nitelikte şüpheden uzak bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında, sanığın beraatine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.02.2023 tarihli ve 2021/6-349 Esas, 2023/100 Karar, 26.12.2023 tarihli ve 2021/3-414 Esas, 2023/699 Karar ve 17.01.2024 tarihli ve 2023/6-8 Esas, 2024/13 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından dosyaya sunulan 25.09.2023 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde yer alan "sanık ...'ın üzerine atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması üzerine 5271 S Kanunun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi yasaya ve dosya kapsamına aykırıdır" biçimindeki temyiz isteminin temyiz nedeni içermesi karşısında katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 294. ve 295/1. maddeleri gereğince temyiz nedeni içermediği gerekçesi ile temyiz isteminin reddini öneren Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.