Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6167 E. 2025/1713 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6167
Karar No
2025/1713
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4859 E., 2023/1968 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının uzun yargılama nedeniyle 150.000 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacının İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/57 Esas-2014/395 Karar sayılı dosyasında yargılandığı, yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17.12.2014 tarihinde kesinleştiği, yargılama süresinin makul olduğu, davacı bakımından 3 yıl denetim süresi belirlendiği, davacının denetime uymamakla hakkında ihbar yapıldığı, ihbar sonrası hükmün açıklandığı ancak kararın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi kararı ile bozulduğu, bozma sonrasında hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği, davacı yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle tazminat talebinde bulunulmuş ise de; CMK'nın 142/3. maddesine göre davacının dilekçesinde zarara uğradığı işlemin ve zararın nicelik ve niteliğini kaydetmesi ve buna ilişkin belgelerini sunması gerektiği, maddi tazminat yönünden de mevcut bilgi ve belgelerle bir tespit yapılmasının mümkün olmadığı gibi talebine gerekçe sunduğu yargılamanın uzun sürmesi hususunun CMK'nın 141/1. maddesinde sayılan durumlardan birine girmediği, bu itibarla tazminat isteminin koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının hükümlü olması nedeniyle maddi zararını belgelendirmesinin mümkün olmadığına, kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesi'nin 2014/57 Esas-2014/395 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 17.12.2014 tarihinde kesinleştiği, davacı bakımından 3 yıl denetim süresi belirlendiği, davacının denetime uymaması üzerine hakkında ihbar yapıldığı, ihbar üzerine aynı Mahkemenin 08.07.2020 tarihli ve 2020/171 E.-2020/220 K. sayılı kararıyla hükmün açıklandığı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi'nin 24.12.2021 tarihli ve 2020/2713 E.-2021/3274 K. sayılı ilamıyla bozma kararı verildiği, bozma üzerine 10.05.2022 tarihinde hükmün açıklanmasına yer olmadığı kararı verildiği, kararın henüz kesinleşmediği, ancak yargılama süresinin makul olduğu, davacının dilekçesinde zarara uğradığı işlemin ve zararın nicelik ve niteliğini kaydetmesi ve buna ilişkin belgelerini sunması gerektiği, maddi tazminat yönünden mevcut bilgi ve belgelerle bir tespit yapılmasının mümkün olmadığı gibi talebe gerekçe olarak sunulan yargılamanın uzun sürmesi hususunun CMK'nın 141/1. maddesinde sayılan durumlardan birine girmediği bu itibarla tazminat isteme koşullarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat isteme koşullarının oluşmadığının saptandığı anlaşıldığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/6167, K. 2025/1713, T. 18.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-6167-e-2025-1713-k-85d0752c5b62