Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5938 E. 2024/2755 K. – Trafik Güvenliği

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/995 esas, 2023/80 karar HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2014 tarihli ve 2014/242 esas, 2014/433 sayılı kararının 28/04/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01/09/2015 yılında işlediği kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/245 esas, 2016/397 sayılı kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21/09/2022 tarihli ve 2020/7150 esas, 2022/5886 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2023 tarihli ve 2022/995 esas, 2023/80 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 26.01.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1.maddesi uyarınca, 27.07.2023 tarihli ve 94660652-105-06-9882-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB-2023/92449 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.09.2023 tarihli ve KYB-2023/92449 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, incelemeye konu geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair kararın ise 12/01/2023 tarihinde anılan iptal kararının yürürlüğe girmesinden sonra verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemesince sanığın incelemeye konu suç yönünden açılan kamu davası hakkında gereğinin ifası için dosyanın seri muhakeme usulü uygulanmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi yerine, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının; "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde yer alan, "Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklinde düzenlendiği belirtilmiştir. Aynı Kanun'un geçici 5. maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerinde yer alan, "(c) 250 nci maddede düzenlenen seri muhakeme usulü ile 251 ve 252 nci maddelerde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin hükümler, 1/1/2020 tarihinden itibaren uygulanır." "(d) 1.1.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklinde düzenlendiği belirtilmiştir. 3.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Ankara 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/04/2014 tarihli ve 2014/242 esas, 2014/433 sayılı kararının 28/04/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01/09/2015 yılında işlediği kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 179/3 maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2016 tarihli ve 2016/245 esas, 2016/397 sayılı kararının Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21/09/2022 tarihli ve 2020/7150 esas, 2022/5886 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/01/2023 tarihli ve 2022/995 esas, 2023/80 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 26.01.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 4.Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği, incelemeye konu geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair kararın ise 12.01.2023 tarihinde anılan iptal kararının yürürlüğe girmesinden sonra verildiği anlaşılmış ise de; kanun yararına bozma konusu yapılan kararda mahkemece basit yargılama usulüne ilişkin hükümlerin uygulandığı gözetildiğinde; kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.