Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5454 E. 2025/5797 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/821 E., 2023/853 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 211.400,00 TL ve 31.000,00 TL maddi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kabulü ile 211.400,00 TL maddi ve 31.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; ıslah dilekçelerinin dikkate alınması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/270 Esas – 2015/366 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait ... plakalı araç hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 04.07.2013 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda dosya dışı sanıkların suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine, tazminata konu aracın sahibine iadesine hükmedildiği, beraat hükmünün 04.03.2020 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, karar kesinleşmesinden sonra aracın 08.06.2020 tarihinde davacıya teslim edildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek 04.03.2013-08.06.2020 tarihleri arasında el koyma tedbirinden kaynaklı maddi zararına yönelik düzenlenen 26.02.2023 tarihli bilirkişi raporunda toplam zararın 639.957,80 TL olarak tespit edildiği, ancak talep ile bağlılık ilkesi gereği davacı vekilinin dava dilekçesinde 211.410,00 TL ve 31.000,00 TL maddi tazminat talep ettiği anlaşılarak davanın tam kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.