Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1382 E. 2025/6167 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1745 E., 2023/4242 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme yapıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yeterli olmadığı, müvekkilinin mallarına el konulmasından dolayı gerçek zararının tespiti amacıyla maddi ve manevi kaybının hüküm altına alınması için kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan .. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/545 Esas, 2020/7 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, davacının 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında söz konusu 13.793 adet çeşitli markalara ait cep telefonu bataryası, cep telefonu ekranları ve sarj aletlerine 23.10.2018 tarihinde el konulduğu, el konulan ürünlerin muhafaza altındayken .. Tasfiye İşletme Genel Müdürlüğünce 25.06.2020 tarihinde e satış suretiyle satılarak tasfiye edildiği ve tasfiye sonucunda 10.02.2022 tarihinde 193.889,53 TL nin davacıya ödendiği, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği ve el konulan ürünlerin sahibine iadesine karar verildiği, beraat hükmünün 29.09.2021 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacıya ait el konulan 13.793 adet materyale ilişkin olarak; el koyma tarihindeki toplam piyasa değerinin el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte maddi tazminat kapsamında davacıya verilmesi gerektiğinden alınan bilirkişi heyet raporunda materyallerin el koyma tarihindeki rayiç bedellerinin toplam 90.876,00 TL olarak tespit edildiği, böylelikle davacıya tasfiye ile satılan materyallere ilişkin yasal faiziyle birlikte ödenen miktarın toplam piyasa rayiç bedelinin üstünde olduğunun anlaşıldığı, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin E. 2021/3087, K. 2022/5781 sayılı kararında da belirtildiği üzere, tasfiye bedelinin davacıya ödenmesi halinde tazminat davasının reddine karar verilmesi gerektiği ve davacının el koymadan kaynaklı herhangi bir maddi ve manevi zararının bulunmadığı ve CMK 141/1-j maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak "Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat'' yerine, ''Koruma Tedbirleri Nedeniyle'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, .. Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2025 tarihinde karar verildi.